Zweethut

Je kan je inschrijven VOOR half april voor de zomerhut, 23 juni 2012. Mail me even.a.u.b. ?!

zaterdag 11.00u tot minimaal 22.00u   Vanaf nu is het mogelijk om alleen de hut mee te maken, en s`avonds weer naar huis te rijden. ( 2 1/2 uur enkele reis, vanuit eindhoven) Of vrijdag en zaterdag te overnachten ( meerprijs  50,- )

Bijdrage : vanaf 49,- ( excl : overnachting ) Betaling contant na de hut.

Iedere deelnemer neemt iets mee, wat we gezamenlijk na de hut eten.  Overdag catering is verzorgd.

Benodigdheden: Badjas, badslippers, twee grote handdoeken, oude kleren en oude schoenen, eten om te delen.

Locatie: Ferme de Frandeux in Belgie een prachtige locatie in de ardennen.

Wat is een Zweethut?

Een dag van innerlijk zuiveren en uiterlijk zweten. Het meedoen aan een zweethutceremonie is een dag van lekker buiten werken in en op moeder aarde. De hout-stapel wordt opgebouwd. De stenen worden uitgezocht. De hut wordt opgebouwd. Je trekt een medicijnkaart. Je lichaam wordt met salie berookt, en op de knieën ga je de hut in. Waarin het aardedonker is. Hier in het midden van de hut komen de gloeiende stenen. En heel langzaam begin je te zweten. Na 4 rondjes ruimen we op en delen we een maaltijd. Binnen het ritueel krijgt alles een diepere betekenis: de hut is de baarmoeder van Moeder Aarde, de hete stenen zijn het zaad van Vader Zon. In de hut vindt een bevruchting plaats die alle deelnemers kan inspireren. Het gaat erom contact te krijgen met de bedding van “het grote geheel”, te ervaren dat wij verbonden zijn met de krachten van de natuur en met al onze medemensen. We zuiveren onszelf door te zweten en geven ons zweet weer terug aan de aarde. In de hut is het donker en warm. We zijn allemaal gelijk en we kunnen elkaar niet zien. Dat maakt het gemakkelijker ons te openen, ons te verbinden met elkaar. Het gevoel dat de aarde ons draagt en de warmte van de stoom ons omringt, nodigt uit om één te worden met het grote geheel.

Uitleg zweethut – ritueel

Ik heb het gevoel dat ik wat uit moet wijden, over het zweethut ritueel. Het is niet alleen iets van de indianen. Het is zo oud als de mensheid. Het kwam voor bij de Kelten, de Germanen, onze voorouders. Maar ook bij de Romanen, de Slaven. Ook in de Noordelijke landen, inclusief Rusland. Feitelijk over de hele wereld, was en is men zich bewust van de kracht van de oerelementen : Vuur, water, aarde en lucht, en de geestelijke wereld. Misschien vroeger meer vereerd als de godenwereld. Als er een Natuurverschijnsel zoals een overstroming of een vuurzee, o.a. door bliksem op de aarde neerdaalde, was men sterk onder de indruk, maar respecteerde men tegelijkertijd de krachten van de aarde, ingebed in een groter geheel. Als mens, en zeker als individu, had je je maar te schikken binnen dit grote krachtenveld. Zo ook nu. Je zal je als modern westers individu moeten schikken in het krachtenveld van aarde, water, vuur en lucht. Maar je bent je wel bewust dat jij het 5e element bent. De quintessence, de essentie, ook wel de ether genoemd. In ieder geval ben je je door de voorouders bewust geworden, dat jij een centrale plaats inneemt in de hele evolutie. En dat is goed.

Kwam in de afgelopen 2000 jaar het vissenstuk, en daarmee God van Boven tot wasdom. Wij allen zitten in de overgang van Waterman tijdperk en het besef van God is Binnen in ons. En dat is een hele klus, om dat ook te kunnen ervaren. Een van de condities om dat te kunnen ervaren is, je te knielen, zoals je de hut ingaat. Het voorgaande te eren en bedanken, zoals je de voorouders eert als je de hut ingaat. Zij hebben tenslotte mogelijk gemaakt, dat jij je nu van dit bewustzijn, collectief gebruik kan maken. En als je beseft hoeveel levens daarvoor gegeven zijn, voor de vrijheid waarbinnen wij ons nu kunnen bewegen, dan krijg je vanzelf zeer veel respect voor al die ouders en voorouders, die het lef en de kracht hebben kunnen opbrengen, om ergens voor te gaan staan, en blijven staan, tot in de dood, om voor ons de waarden te bevechten, die wij als heel normaal beschouwen.

Een volgend besef van oersprong, is het openstellen voor de geestelijke wereld, door je naakt te begeven in een aarde hut, en te zitten op de aarde zelf, zodat je verbonden bent, en blijft met de historie, alles wat voor jouw hier-zijn heeft plaatsgevonden, opdat jij in de lijn van tijd en ruimte nu, jouw steentje daaraan bij gaat dragen. Hier ben je overigens niet vrij in. Je vrijheid gaat zover als het zijn van je ware zelf, en daar houdt je vrijheid op. Ik zie het persoonlijk meer als een eerbetoon en verplichting naar het leven toe, dat je je uiterste best doet om helemaal ten allen tijden jezelf te zijn. Naakt ga je de hut in. Het is koud, klam, hard en onwennig. Alsof je niet normaal bent, om jezelf dit aan te doen. Maar wat je hiermee laat zien, is dat je je bewust bent, van de grootheid en kleinheid van jij, als persoon, ingebed in dit grote geheel. Jouw kleinheid bestaat uit het nietig zijn, t.o.v. de overweldigende krachten van de 4 elementen. Jouw grootheid bestaat uit het persoonlijke besef, dat jij, ten allen tijden stuurt in al jouw handelingen, en dat je weet, dat je gestuurd wordt, mits je kan luisteren in al jouw handelingen. En dat je beseft, dat jouw incarnatie in opvolging van tijd en ruimte er niet zomaar eentje is. Dat jij, hier en nu, precies op de goede plaats bent, om datgene te doen, wat niet alleen jou raakt, maar wezenlijk bijdraagt aan het verheffen van het collectief bewustzijn. In deze nederige houding, waarin je geknield en nakend de hut ingaat, open je wel je ziel, je opent je ziel om de grote gaven van de geest te ontvangen.

En dat is ook precies wat er kan gebeuren in een zweethut-ritueel.

Net als in een meditatie, open je je voor de Al-geest. Voor alle krachten, die er in de geest-elijke, ons omringende werelden zijn, en hun invloed op ons hebben, al of niet bewust. Nu ga je door deel te nemen aan een zweethut-ritueel, uit vrije wil, het jezelf ook nog moeilijker maken, als gewoon. Je zit met een clubje wildvreemde andere stervelingen, waar je op het eerste gezicht niets mee deelt, in een enge gebogen ruimte, op de grond. Je zoekt bewust, zonder zelfkastijding gevoelens een oncomfortabele houding op, en bij steeds meer gebrek aan zuurstof, en een absoluut gebrek aan LICHT, laat je ook nog toe, dat er een langzame, in eerste instantie welkome, maar naderhand een vervelende vorm van hitte, afgegeven door de hete stenen, ook nog bewierookt door de zweethut-leider met geurende kruiden, waardoor het gevoel van benauwd zijn, opgesloten zijn in een enge ruimte met vreemde mensen, een spiegelbeeld kan worden in jouw bewustzijn, als je dit toelaat. Als ziel voelde je je ook in dit eerste begin van je leven, vreemd, zeer benauwd, door het geboortekanaal, en daarna afgesloten van de spirituele voeding en geestelijke warme begeleiding. Je moest veder leven in een aards lichaam, gevoelig voor koud, zeer gevoelig voor gebrek aan liefde en aandacht.

En in de zweethut kom je weer, nu vrijwillig, deze oerfenomenen tegen. Help, ik wil eruit. De zweethutleider zal als eerste proberen, om datgene wat help roept en eruit wil, om te vormen tot weerstanden, die nu eruit willen, en losgelaten willen worden. En helpen om handvaten te geven, zodat deze weerstanden bevrijd kunnen worden. Dit kan door alle vormen, die het menselijk leven toelaat. Huilen, hijgen, schreeuwen, schokken, stilte, uittreden, bezeten worden, verbinding maken, aangeraakt worden, etc. Mits goed begeleid kan je door deze bevrijdende emotionele uitbarstingen, zowel in de hut, als buiten de hut, jezelf bevrijd voelen van allerlei oude conditioneringen.

Waarom is het donker?

Als je een zweethutritueel doet is het in de hut donker. Zowel overdag als s’ nachts. Dit is omdat, als het donker is, je niet meer afgeleid wordt door je zintuigen, die gericht zijn op afleiding. In het donker ontmoet je jezelf. Dat wil zeggen : je ontmoet je eigen zieleberoerselen. En dit is de crux waarom je deelneemt aan een zweethutritueel. Je zweet je een ongeluk, al je luie zweet is er zo uit,dan komt het zweet, wat achterstallig onder-houd aangeeft, en dan komt het zweet, waarvan je weet, dat als je dat laat komen, dan komen ook je diepste overtuigingen en aannames mee naar buiten. En als je deze grens durft te laten overschrijden, wordt je door al dat zweten, meegenomen, gedragen, zou ik willen zeggen, door de geestelijk wereld met al zijn/ of haar helpers, om datgene wat wezenlijk is, naar buiten te dragen. Opdat het gehoord kan worden, door de gehele wereld. Je trilt, zweet, en krimpt ineen. Je hart klopt zwaar en snel, je ademhaling is snel en diep, en door de aardeluchten, gecombineerd met de juiste kruiden in te moeten ademen, er is niets anders, worden de blokkeringen, angsten, demonen, en alles wat niet het licht wil zien, aan het licht gebracht. Je wordt hierbij geholpen, door de spirits. Je ouders, geliefden, voorouders, en alle zielen ooit geleefd, dieren, plantwezens, mineralenessenties, en niet te vergeten je medemens. Een wildvreemde medemens, is in zo`n zweethutritueel, een zeer nabijstaande, intieme persoon. Die ander lijkt precies hetzelfde te voelen en te beleven als jij. Dit komt door de heilige krachten, die werken bij elke zweethutceremonie. Je kan altijd als je iets wezenlijks beleeft, ervaren, alsof het hele universum, met alle verschijnselen, inclusief mensen, woorden en fenomenen, zoals dieren, windstromen, zon of regenbuien, er alleen maar zijn, om jou uit te nodigen om helemaal jezelf te zijn.

Je zit in een FLOW, waar je later op terugdenkt, was ik maar altijd in deze flow. Het meest essentiële van een zweethutceremonie is, dat je loslaat door al dat zweten, en je eigen instelling, loslaat van al je opgedane ervaringen op deze aarde. Het is een zalving om te bemerken, dat al jouw persoonlijke menselijke ellende helemaal niet zo persoonlijk is, als je denkt, en tot dat moment hebt gedacht. Als je je persoonlijke ellende deelt, in het donker van deze heilige ruimte, dan kan je ervaren dat het gedragen wordt door een collectief van gezamenlijk lijden. Eenieder van ons is onder andere geïncarneerd om dat collectieve lijden individueel te verlossen, in te lossen, te delen en te verzachten, te verwarmen, met je persoonlijke liefde en je zuivere intenties. Daarom is er ook een heilige zwijgplicht van alle deelnemers in zo`n hut. Je praat niet buiten de hut, over wat er in deze gezamenlijk heilige ruimte vrijgelaten is. Datgene wat er vrijgelaten wordt, wordt opgenomen door de spirits en de voorouders, als zijnde een bewustzijnsvonk, zodat ook zij, daar weer mee verder kunnen in de dimensies waarin zij dan verblijven. Zij helpen jou, in het hier en nu, op aarde, om je helemaal op jezelf te laten gedragen worden, zodat jij ook jouw pijnlijke zielherinneringen kunt verwerken en los kan laten. Als jij in zo`n zweethut-ceremonie iets wezenlijk loslaat, dan help je niet alleen, alles en iedereen, die voor jou, hier op aarde allerlei ervaringen heeft geleefd, maar je helpt dan wezenlijk ook alles en iedereen, die na jou komt. Je helpt om ieder die na jou komt, vrij te zijn, van groepskarma, van groepspijn, van allerlei oorlogstrauma`s, van vloeken, die families en partners elkaar hebben aangedaan. Je bevrijdt in jezelf, alles wat jou tegenhoud om vrij te zijn, en je zieleberoerselen te volgen, opdat je ziel zich kan richten naar het licht, naar de geest, je bevrijd meteen tegelijkertijd, ook dat je in het nu volwaardig kan gaan opstaan, tegenover God. En geloof me, God is er aanwezig, in de hut. In de hut, en dat is ook de bedoeling, schouw je , want kijken kan je niet, het is immers donker, je schouwt letterlijk in de andere werelden. Deze zijn er als basis, en als begeleiding van onze wereld. Door in de hut naar deze werelden te kunnen schouwen, kan je velerlei vormen, wezens en aanwezigheden aanschouwen. Zij zullen allerlei aspecten, van jouw onbewuste of onderbewuste belichten en een gezicht geven. Hierdoor voel jij je ingebed in een groter geheel. En de wonderen liggen hierbij voor het oprapen. Je kan direct communiceren met je overleden ouders, geliefden, wie dan ook, die als ziel ooit geleefd hebben op deze aarde. Want in het donker, nemen zij door jouw aanroep direct een aangezicht aan, zoals jij ze herkent en of herinnert. Hierdoor wordt ondermeer jouw respect, en ontzag naar dit zeer perfecte en onvoorwaardelijke liefdevolle universum, waarbinnen jij je begeeft bevestigd. Je kan werkelijk contact hebben, met alles wat je maar wilt. Als mens in deze stikke donker. Maar als ziel, sterk verbonden met ieder om je heen, mensen, zielen, een en verbonden.

De hitte, het vuur, de warmte, is als een louterend vuur, die jou via je 2 de chakra, alle strijd uit je lijf brandt. Alle polariteiten, en alle strijd tussen mensen , jij dus en elke ander worden door deze hitte uitgedreven. Je kan ook niet veel meer, als in leven blijven, en laten gebeuren. De bevrijding, die dan in de hut en na de hut plaatsvind, is als een verademing , meer ruimte ten opzichte van je gewone bestaan. Na een ronde, meestal zijn er 4, maar het kan ook anders. Dan is het even natrillen op moeder aarde. Vaak komen de emoties en trillingen vrij, als je op moeder aarde ligt, in je nakie, je schud en trilt alles los, wat je hier op deze aardbol meegemaakt hebt, en je laat los. Juist in het loslaten, zit de beloning. Je wordt vrij, om in jezelf ruimte te ervaren, die je nooit tevoren hebt kunnen ervaren. Met diep respect voor de geestelijke wereld, die ingebed in ons aardse bestaan er normaal mee verbonden is, helemaal doorwrocht zou ik persoonlijk zeggen, onderken je in een flits je eigen kleinheid en grootheid. Je bent geheeld, gezuiverd, en geschoond, om verder je te laten leiden door je ziel. Dit zielenweten, wat in het donker zo helder is, is na zo`n zweethut, je leidraad. Het zou geen aarderitueel zijn, als er na de rondes niet afgesloten werd met een rijkelijke maaltijd. Het eten en genieten van de aardse vruchten in aanwezigheid van gelijkgezinden is een verrukking op zich. En dat je dan tot in de late uurtjes ook nog eens kan genieten van het vuur, wat open, buiten en de hele zweethutceremonie begeleid, en gebrand heeft, en ook al de processen heeft weerspiegelt, die er in de hut hebben plaatsgevonden. Praat maar eens met de vuurvrouw, dan ben je onder deze sterrenhemel, helemaal op je plaats, en ben je stil, ingekeerd, dankbaar voor de mensen, die dit ritueel, op deze aarde mogelijk maken. Je bent tevens dankbaar dat jij er bent, in dit lichaam, in jouw heilige tempel. En geschoond, gezuiverd, ga je weer je eigen pad, nu iets meer luisterend naar de leiding van je ziel, die zich richt naar de geest, de liefde, het licht, en minder en minder naar de stof, je lichaam. Tot de volgende keer.

Het is natuurlijk een geweldig ritme, om elke seizoens-wisseling een zweethut te doen, zodat je in de ritmes van het jaar, geschoond, gezuiverd, elk nieuw seizoen fris, klaar beginnen kan. Het is je voorrecht om goddelijke liefde te zijn.

Neem je plaats temidden van dit universum in, Leef je eigen leven.